افتخارات مسلمانان

.
از افتخارات مسلمانان ، دایره لغات وسیع و جامع در مورد انواع دشمنان که باید کشته شوند!
ابتدا با برخی از این اسامی آشنا می شویم و در ادامه به احکام صادره قرآن در مورد آنها اشاره می کنیم:
1- کافر :
بی دین . بی کتاب . ناگرونده . ناگرویده یا دگر… اندیش !
2- کافر حربی :
– کافری ( دگر اندیش ) که از دولت اسلام فرمان نبرد. و حربی آن است که با او جنگ واجب است!
3- کافر ذمی :
– که مطیع اسلام بود و از او جزیه (نوعی باج ) گیرند !
4- کافر غیرکتابی :
– مشرک . بت پرست !
5- کافر فرنگ :
– مردم فرنگ که بدین اسلام نگرویده اند !
6- کافرکتابی :
– کافری( دگر اندیش ) است که امت پیغمبری باشد مثل یهود و نصاری و منکر دین اسلام باشد !
7- مشرک :
– کسی که شریک برای خدا قرار دهد و خدایان تصور کند ! ( فقط همین یعنی بگه خدا 2 تا است یا بیشتر !!! )


« بکشید کافران را که به دین الله روی نمی آورند تا فتنه وفساد از روی زمین برطرف شود…. » (قران .سوره بقره.آیه193)
« آنانرا بقتل برسانید هر کجا مشرکین را یافتید واز شهرهایشان آواره شان کنید چنانکه آنان شما را از وطن آ واره کردند.کارهای فتنه انگیز آ نان بدتراز کشتار است. » (قران .سوره بقره.آیه 191)
– طرفداران سازگاری اسلام با دموکراسی و احترام به عقاید دقت کنند !!
آیا هنوز هم …….

!!! )
« بکشید کافران را که به دین الله روی نمی آورند تا فتنه وفساد از روی زمین برطرف شود…. » (قران .سوره بقره.آیه193)
« آنانرا بقتل برسانید هر کجا مشرکین را یافتید واز شهرهایشان آواره شان کنید چنانکه آنان شما را از وطن آ واره کردند.کارهای فتنه انگیز آ نان بدتراز کشتار است. » (قران .سوره بقره.آیه 191)
– طرفداران سازگاری اسلام با دموکراسی و احترام به عقاید دقت کنند !!
آیا هنوز هم …….

ادیان متعدد

در طول تاریخ در ایران ادیان متعدد بوده‌اند. آئین‌های دیوپرستی و بت‌پرستی و عناصر طبیعی به دوره آئین‌های مهرپرستی می‌گرایند. مهرپرستی به ویژه بصورت میترائیسم خود را نشان می‌دهد و دارای نشانه‌های ستاره‌شناسی‌ست و میترا خدای پرتو خورشید است. دوره‌ی مزدیستی یا دین زرتشت که با پیامبر زرتشت اسپنتمان و اهورامزدا که همان خدای یگانه است مشخص می‌شود.
مفاهیمی مانند بهشت یا پردیس، دوزخ، روز رستاخیز، فرشته، ابلیس، همگی از آموزه‌های دین زرتشت‌ست. آئین‌های مانوی، مزدکی، زروانی، مسیحیت، یهودیت از دیگر ادیانی می‌باشند که پیش از اسلام وجود داشته‌اند. با اشغال استعماری عرب اسلام به ایرانیان تحمیل شد. از زمان صفویه مذهب تشیع بر ایران سلطه یافت. در ایران فقط شیعه دوازده امامی تأثیر گذار نبود بلکه اشعری و معتزله و ماتریدی و زیدی با برداشت‌های فقهی گوناگون وجود داشتند و همچنین مذاهب اربعه اهل سنت مانند حنفی و شافعی و حنبلی و مالکی نیز ادامه حیات دادند. در این بستر تاریخی گرایش های عرفانی و درویشانه و نیز بابیان، اهل حق، مندایی‌ها، سیک‌ها، رائیلیان، بودایی‌ها و بهائیت این مجموعه را گسترش دادند.
در این صد سال اخیر گرایش‌های جدیدی در شیعه‌گری پدید آمدند که هریک ویژگی خود را در رابطه با فقه شیعه برجسته می‌کند. از جمله این جریان‌های مذهبی‌سیاسی شیعه عبارتند از: فدائیان اسلام، خمینیسم، شریعتمداری، منتظری، علی شریعتی، فرقان، عبدالکریم سروش، مجتهد شبستری.
در یک تقسیم‌بندی کلی می‌توان فرقه‌های معنوی و عرفانی فعال در ایران را به سه دسته تقسیم کرد:
عرفان‌هایی که مدعی دین جدیدی هستند: سای بابا، رام الله، اوشو، اکنکار.
عرفان‌های غیر دینی: ساحری یا عرفان جادو، عرفان پائلوکوئیلو، فالون دافا، مدیتیشن متعالی.
عرفان‌هایی که منشاء دینی اسلامی و مسیحی و یهودی دارند: صوفیه، شاهدان یهود، کابالا، ابرآگاهی، اشراقیون، فرقه‌ی مادر، فرقه‌ی باران، فرقه‌ی حلقه.
طبق آمار دولتی طی دو سال و نیم اخیر حدود ۷۰۰ گروه از محافل دینی و آئینی در کشور جمع‌آوری و تعطیل شده‌اند. افزون بر آن طبق منابع دولتی اکنون بیش از ۷۰ فرقه‌ی شیطان‌پرستی در کشور فعال هستند.
در اینجا فقط خواستیم جلوه‌هایی از وجود گروه‌بندی‌های دینی و مذهبی و آئینی، صرف‌نظر از ارزیابی مثبت و منفی، را مطرح کنیم. البته چنین مشخصاتی به جامعه ایران محدود نمی‌شود و در دنیا این تنوع دینی وجود دارد. ولی از دیرباز دین‌گرایی و رازگرایی در خصوصیّت فرهنگی و تربیتی مردم ایران‌ست. 

این پدیده نه تنها از نظر جامعه‌شناسی مهم‌ست بلکه همچنین از نگاه روان‌شناسانه و روان‌کاوانه دارای اهمیّت است. در این فضا، جایگاه فلسفه خردمندی و علم گرایی چگونه قابل تعریف‌است؟

بررسی یک آیه از قرآن

سوره ۶۸: القلم، آیه ۱۳ عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍscreen shot 2019-01-13 at 15.09.18 برای کسی که زبان او عربی است و به دستور زبان و گرامر و برگردان واژه ها و شاید هم تاریخچه واژه ها آشناست، آیه روشن و واضح است، و تنها چیزی که نیاز دارد بداند تا آیه برایش بهتر دانسته شود «شان نزول» است نگاهی بیندازیم به برگردانهای پارسی این آیه فولادوند: گستاخ [و] گذشته از آن زنازاده است مکارم: علاوه بر اينها كينه توز و پرخور و خشن و بدنام است. خرمشاهی: درشتخوى، و بعد از اين همه، ناپاكزاد الهی قمشه ای: با این همه عیب، باز متکبر است و خشن با آنکه حرامزاده و بی‌اصل و نسب است. آیتی: خشن‌مردى، ناشناخته نسب بهرام پور: گذشته از آن درشت‌خوى، بى‌تبار و بدنام است خرمشاهی: علاوه بر اینها درشتخوی و سنگین دل، و انگشت نما به بدیها است. [[«عُتُلٍّ»: درشتخو. سنگین دل. سخت روی و زشتخوی (نگا: روح‌البیان). «زَنیِمٍ»: نشاندار به هرچه بدی و زشتی است. حرامزاده. البتّه کسی که مجمع بدیها و منبع زشتیها باشد، ناانسان و ناکس بشمار است، و از زمره انسانها محسوب نمی‌گردد.]] صادقی تهرانی: ترک‌کننده‌ی تمامی فضیلت‌ها و عمل‌کننده‌ی به همه‌ی رذیلت‌ها (و) پس از آن بی‌تبار است مجتبوی: [و] پس از اين همه، سختدل و درشت‌خو و بى‌تبار است معزی: بسیار بازدارنده از نیکی تجاوزکننده گنهکاری‌«12» درشتخوئی پس از آن بی‌تباری‌ چگونه می شود یک سخن روشن و مبین برای قوم و زبانی، اینهمه سردرگمی برای قوم و زبانی دیگر بیاورد؟ و با چه گستاخی و جسارتی مترجمین اندیشمند و محترم برای یک واژه، اینهمه برگردانهای گاه با هم متضاد و متناقض می آورند و می نویسند؟شوربختی در این است که هر کدام تفسیر و تعبیر خود را درست و بجا می دانند!از همه بدتر ناسزایی هست که مانندش در قرآن فراوان هست که برسی آن در این مبحث نیست؛